สวัสดีวันลอยกระทงปีนี้ไม่ไปไหนเพราะเกิดเรื่องซะก่อน
เริ่มต้นตอนตีห้าของวันนี้ เราได้ยินเสียงแปลกๆ เหมือนผู้หญิงร้องไห้ ผู้หญิงที่ไหนมาร้องไห้เราต้องฝันไปแน่ๆ
แล้วเราก็หลับต่อตื่นมาตอนแปดโมงสลึมสลือด้วยพิษไข้ ทำไมเรายังได้ยินเสียงผู้หญิงร้องไห้อยู่
ข้างบ้านไม่มีมารยาทเลยร้องไห้เสียงดัง ? บ้านเราทุกคนจะไปทำงานกันตั้งแต่ 7โมงครึ่งแต่เราไม่สบายเลยลาป่วย
ต้องหาอะไรรองท้องแล้วค่อยกินยา ลงไปข้างล่าง เฮ้ย!!! พ่อยังอยู่แม่ร้องไห้ เกิดอะไรขึ้น
เสียงผู้หญิงที่เราได้ยินตอนนั้นคือเสียงแม่ แม่ร้องไห้ตั้งแต่ตีห้าจนแปดโมง !?
"ชอคโกแลตตาบอดแล้ว" แม่บอกเรา พ่อทำหน้าอึนๆ เราอึ้งไป 3 วิ
"ตามันบวม เดินเซๆ ชนโน่นชนนี่ด้วย มันไม่เห็นแม่แล้ว"
ชอคโกแลตเป็นหมาบางแก้ว ตอนเด็กบ้านเราสปอยมันมากไปหน่อย
แม่ถูกชะตาตั้งแต่เห็นหน้ามัน รักมันมาก แต่มันเหมือนหมาโดนสปอยทั่วไป โวยวายเป็นที่หนึ่ง แถมเป็นหมาบางแก้วเต็มร้อย หวงของหวงที่ โดยเฉพาะของกิน แต่มันก็ขี้อ้อน ช่างประจบ รักทุกคนในบ้าน ก็โดยเฉพาะเวลาที่มีอะไรให้มันกินอีกนั่นแหละ
ในเวลาที่เราดุมัน มันจะร้องลั่นบ้าน ขนาดที่ข้างบ้านคิดว่าบ้านเราทารุณมัน เราเลยแอบหมั่นไส้มันเวลามันมาฉีก+ฉี่ของในห้อง แล้วแทนที่จะด่ามัน เรากลับโดนดุว่าไม่ปิดห้องนี่แหละ
การ์ตูนในห้องโดนสังเวย กลายเป็นโศกนาฏกรรม พลัดพรากกันไม่ครบชุดก็เพราะ (ไอ้) คุณชอคโกแลตของพ่อกับแม่นี่แหละ
ถึงเราจะไม่ชอบมัน แต่ถ้ามันตาบอดจริงเราคงโทษตัวเองน่าดู เพราะแอบแกล้งมันไว้เยอะ
เราลองเอาหนังแท่งของชอบมันไปแกว่งตรงหน้ามัน มันไม่ตอบสนองจริง จะทำไงดี!!!
สงสารแม่ ดูแม่หมดอาลัยตายอยากมาก แม่ร้องไห้พลางรดน้ำต้นไม้ จนน้ำจะท่วมบ้าน
พ่อก็ดูอึนๆ ไม่พูดไม่จา
ใจเย็นๆ ตามันอาจจะไม่บอดก็ได้นะ อาจจะแค่อักเสบเฉยๆ
ไม่รู้จะขอบใจไอ้ชอคโกแลตหรือว่าอะไรดี มันทำเราสร่างไข้ทันที
พอเราตั้งสติได้ ก็เปิดเนต หาเบอร์โรงพยาบาลสัตว์ที่เกษตร กับหาเบอร์คลินิกที่พามันไปฉีดยาบ่อยๆ
พอหาเบอร์ทั้งสองที่ได้ ก็บอกพ่อ พ่อบอกว่าไปโรงพยบาลเลยดีกว่าจะได้ตรวจละเอียดๆ
แต่จะไปยังไงล่ะ จากเทเวศน์ไปเกษตรไกลแถมแท๊กซีjธรรมดาจะรับเราเรอะ
ก็เลยหาข้อมูลเกี่ยวกับแท็กซี่หมา เอามาแปะเผื่อใครได้ใช้งานไม่ได้ค่าโฆษณาหรอก
เอามาจาก http://topicstock.pantip.com/jatujak/topicstock/J3878661/J3878661.html
ก็เลยโทรเรียกดู บริการดี นั่งสบาย ขำตัวเองตอนโทรไปเสียงสั่นมากแถมสติหลุด
จำบ้านเลขที่ตัวเองไม่ได้ พี่คนที่รับโทรศัพท์ใจดี
แล้วไอ้ชอคโกแลตก็ถึงโรงพยาบาล มันแปลกที่ โวยวายลั่นโรงพยาบาล อายชะมัด
รอตรวจนานไปหน่อย แต่พอตรวจก็แป๊บเดียว ได้ยามาทาให้มัน
มันแค่ "ตาอักเสบ" โล่งใจ แต่ก็เคืองฟ่ะ เพราะอะไรหน่ะรึ
จากการที่มันเป็นสัด พ่อก็กั้นไม่ให้มันออกจากบ้าน จะโวยวายทำประตูมุ้งลวดกระจุยมาหลายอัน
พ่อเลยคิดใหม่ทำใหม่ เอาไม้กระดานมากั้น ไอ้คุณชอคโกแลตก็เอาหัวดัน จนไม้กระดานมันหล่นมาฟาดหัว+หน้า ตอนมมันร้องเอ๋งๆ เราแอบสะใจเล็กน้อย แต่อย่างที่บอกถ้ามันตาบอดจริงเราคงสะใจไม่ออก สงสารมัน สงสารพ่อกับแม่ พอมันกลับถึงบ้านก็ทายา ตอนนี้แอบเสียใจเล็กๆที่ทายาให้มัน พอมันมีแรงมันก็ร้องโวยวาย
เฮ้ย ตรูป่วยอยู่นะ เห็นใจลูกเจ้านายเมิงหน่อย ไอ้หมาตาบวมมมมม ><
ปล. เกือบลืม ไม่ได้ไปลอยที่ไหน ขอลอยในนี้แล้วกันลอยกันหลายคนดี